سلیمان بن عبدالملک
هفتمین خلیفه اموی
سلیمان پسر عبدالملک (۵۴–۹۹ هجری/۶۷۴–۷۱۷ میلادی) نوادهٔ مروان حکم از امویان بود که از (۷۱۵ تا ۷۱۷ میلادی / ۹۶ تا ۹۹ هجری) خلافت کرد.
سلیمان بن عبدالملک | |
---|---|
امیر سلیمان | |
![]() | |
هفتمین خلیفه اموی | |
خلافت | ۹۶-۹۹ ه.ق ۷۱۵ – ۲۲ سپتامبر ۷۱۷ |
پیشین | ولید بن عبدالملک |
جانشین | عمر بن عبدالعزیز |
زاده | ۵۴ ه.ق ۶۷۴ م |
درگذشته | ۹۹ ه.ق ۲۲ سپتامبر ۷۱۷ دابق |
دودمان | امویان |
پدر | عبدالملک مروان |
مادر | ولیده بنت عباس |
امضاء | ![]() |
سلیمان برادر کوچکتر خلیفهٔ پیشین ولید پسر عبدالملک بود؛ در دوران خلافت سلیمان، گرگان و طبرستان به دست فرماندار مشرق، یزید بن مهلب، گشوده شد و قسطنطنیه به محاصره افتاد. او در رمله در فلسطین ماند و هنگام رسیدن به خلافت به دمشق نرفت؛ سلیمان میخواست به مرز امپراتوری بیزانس نیز حمله کند که در سال ۹۹ هجری/۷۱۷ میلادی فوت کرد. او پیش از مرگ، خلافت را به عمر بن عبدالعزیز واگذاشت.
رمله در سال ۷۱۶م به فرمان او بهعنوان پایتخت اداری فلسطین ساخته شد.[۱]
منابع
ویرایش- ↑ بعلبکی، منیر (۱۹۸۰). «al-Ramlah». دانشنامه المورد (به عربی). ج. ۸. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۲۲.
- ثابت اسماعیل راوی (۱۹۶۵)، تاریخ العصر الاموی من الناحیة السیاسیة و الادرایة و الاجتماعیة، به کوشش مصعب محمد ابوبکر.، قاهره: المکتبة النهضه المصریه، ص. ۸۸
- رسول جعفریان (۱۳۷۸)، تاریخ اسلام از پیدایش تا ایران اسلامی، به کوشش مرتضی رحیمی.، قم: انتشارات حوزه علمیه، ص. ۸۸
- جرالد هاوتینگ (۱۳۸۷)، امویان: نخستین دودمان حکومتگر در اسلام (۶۶۱–۷۵۰م)، ترجمهٔ عیسی عبدی، به کوشش سعید ذوالفقاری.، تهران: امیرکبیر، ص. ۹۷
پیوند به بیرون
ویرایش- «سلیمان بن عبدالملک». سایت تخصصی تاریخ اسلام. ۹ آبان ۱۳۸۸.