عبدالباقی تبریزی
عبدالباقی تبریزی از کتیبهنویسان زبردست دوره صفوی و اساتید مسلم خوشنویسی در قرن یازدهم[۱] بهویژه در خطوط ثلث، نسخ و رقاع است.
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/9/91/A_calligraphic_panel%2C_signed_%27Abd_al-Baqi_al-Tabrizi%2C_Safavid_Iran%2C_dated_1604-05.jpg/220px-A_calligraphic_panel%2C_signed_%27Abd_al-Baqi_al-Tabrizi%2C_Safavid_Iran%2C_dated_1604-05.jpg)
او از خوشنویسان صاحب نام دوره شاه عباس کبیر بود. او در خطوط ثلث، نسخ و رقاع از شاگردان علاءالدین تبریزی بود و از اساتید مسلم به شمار میرود.[۲] همچنین او را از جمله شاگردان علیرضا عباسی دانستهاند.
عبدالباقی تبریزی بعضی از کتیبههای مسجد امام (مسجد شاه یا مسجد سلطانی) اصفهان را به امر شاه عباس نوشت[۲] که هنوز باقیست. گفته میشود شاه عباس به همین منظور او را از بغداد به اصفهان فراخواند.
عبدالباقی در سال ۱۰۳۹ هجری قمری بدرود حیات گفته است.[۲]
پانویس
ویرایش
منابع
ویرایش- فضایلی، حبیبالله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش. ص ۲۴۴، ۳۴۸ و ۳۴۹
- بهکوشش: یساولی، جواد. پیدایش و سیر تحول هنر خط. انتشارت یساولی، چاپ دوم ۱۳۶۰ش. ص ۸۱