ویتالی لازاریویچ گینزبرگ
فیزیکدان و ستارهشناس روسی
ویتالی لازاریویچ گینزبرگ (روسی: Вита́лий Ла́заревич Ги́нзбург؛ زاده ۴ اکتبر ۱۹۱۶ – درگذشته ۸ نوامبر ۲۰۰۹) فیزیکدان روسی بود. او فیزیکدان نظری، فعال در اخترفیزیک، برنده جایزه نوبل، و یکی از پدران بمب هیدروژنی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.[۱][۲] او به عضویت آکادمی علوم روسیه درآمد و جانشین ایگور یوگنیویچ تام به عنوان رئیس بخش فیزیک نظری موسسه فیزیک لبدف آکادمی علوم روسیه (FIAN) شد. در سال ۲۰۰۳ برای کمکهای پیشگام به تئوری ابررسانایی و ابرشارگی جایزه نوبل فیزیک به او اعطا شد.[۳]
ویتالی لازاریویچ گینزبرگ | |
---|---|
![]() | |
نام هنگام تولد | Vitaly Lazarevich Ginzburg |
زادهٔ | ۴ اکتبر ۱۹۱۶ |
درگذشت | ۸ نوامبر ۲۰۰۹ (۹۳ سال) |
آرامگاه | گورستان نووودویچی، مسکو |
ملیت | روسیه |
محل تحصیل | دانشگاه دولتی مسکو |
شناختهشده برای | |
همسر(ها) | Olga Zamsha Ginzburg (۱۹۳۷–۱۹۴۶؛ جدایی؛ ۱ فرزند) Nina Yermakova Ginzburg (m. ۱۹۴۶) |
جوایز |
|
پیشینه علمی | |
شاخه(ها) | فیزیک نظری |
محل کار | P. N. Lebedev Physical Institute, Russian Academy of Sciences |
استاد راهنما | ایگور یوگنیویچ تام |
دانشجویان دکتری |
گینزبرگ در اواخر عمر خود به یک ملحد آشکار و صریح تبدیل شد و از نفوذ روحانیون در جامعه روسیه انتقاد کرد.[۴]
منابع
ویرایش- ↑ [۱] [پیوند مرده]
- ↑ Vitaly Lazarevich Ginzburg
- ↑ The Nobel Prize in Physics 2003
- ↑ Nikonov, Vyacheslav (September 30, 2004). "Physicists have nothing to do with miracles". Social Sciences (3): 148–150. Retrieved September 9, 2007.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Vitaly Ginzburg». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۲ اوت ۲۰۱۴.