مکتب جلایری
مکتب جلایری یا مکتب تبریز-بغداد مکتب نگارگری ایرانی سده هشتم است که پس از فروپاشی حکومت ایلخانان مغول توسط تیمور در ایران شکل گرفت. این مکتب تأثیرات بسیار زیادی از مکتبهای بغداد، شیراز و تبریز دریافت کرد و مجموعهای از ویژگیهای این مکتبها را در مکتب جلایری میبینیم. معروفترین نگارگر این دوره جنید بغدادی (سلطانی) و معروفترین خطاط این دوره میرعلی تبریزی است. اثر بسیار مهم این دو نفر دیوان خواجوی کرمانی (۷۹۹ ه.ق) است. در این دوره نقاشی ایرانی از نفوذ هنری چینی رهایی یافت و رنگها درخشانتر شد. منظرهها و باغهای بسیاری وارد آثار نگارگری شد.[۱]
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/1/1c/Junaid_002.jpg/220px-Junaid_002.jpg)
پانویس
ویرایش- ↑ ذکرگو، صص۲۸-۲۹
جستارهای وابسته
ویرایشمنابع
ویرایش- ذکرگو، امیر حسین و دیگران، سیر هنر در تاریخ، انتشارات مدرسه، ۱۳۸۲
- محمدی، ایران و منصور دوالو، تاریخ هنر ایران، انتشارات مدرسه، ۱۳۸۲
- پاکباز، روئین، نقاشی ایران از دیرباز تا امروز، انتشارات زرین و سیمین، ۱۳۸۵