محمدرضا محسنی ثانی
سیاستمدار ایرانی
محمدرضا محسنی ثانی (متولد ۱۳۳۱ در سبزوار)، نماینده حوزه انتخابیه سبزوار در دوره های هشتم، نهم و دوازدهم مجلس شورای اسلامی است. او کاندیدای مجلس دهم[۱] از حوزه انتخاباتی مشهد بود. وی در دوره هشتم مجلس شورای اسلامی نایب رئیس کمیسیون اجتماعی بود و در دوره نهم، ریاست کمیته امنیت – کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی را به عهده داشت.[۲] [۳] در انتخابات دور دوازدهم مجلس شورای اسلامی وی نماینده مردم سبزوار شد.
محمد رضا محسنی ثانی | |
---|---|
![]() محسنی ثانی در ۱۳۹۳ | |
نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی | |
آغاز به کار ۷ خرداد ۱۴۰۳ | |
حوزه انتخاباتی | حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار |
نمایندهٔ دورهٔ هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی | |
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۸۷ – ۶ خرداد ۱۳۹۵ | |
حوزه انتخاباتی | حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار |
اطلاعات شخصی | |
زاده | ۱۳۳۱ سبزوار، ایران |
پیشه | نمایندهٔ دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی |
در سال ۱۳۷۹ با حکم دبیر شورای نگهبان به سمت مدیر کل نظارت و امور استانهای شورای نگهبان منصوب شده و سپس در سال ۱۳۸۴، استاندار استان لرستان گردید.[۴]
سمتها
ویرایش- فرماندار شهرستان آمل (۱۳۵۹)
- فرماندار شهرستان قم (۱۳۶۰)
- فرماندار شهرستان دامغان (۱۳۶۵)
- فرماندار مشهد (۱۳۷۱)
خانواده
ویرایشپسر او، احسان محسنی ثانی، مجری تبلیغات پدیدهٔ شاندیز بود.[۵][۶] دخترش زن پسر عباس واعظ طبسی است.[۷]
پانویس
ویرایشدر ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ محمدرضا محسنی ثانی موجود است.
- ↑ «کاندیدای دوره دهم مجلس شورای اسلامی از مشهد». بایگانیشده از اصلی در ۴ فوریه ۲۰۱۶. دریافتشده در ۱ فوریه ۲۰۱۶.
- ↑ «فهرست نمایندگان دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی». وبگاه مجلس شورای اسلامی. بایگانیشده از اصلی (پیدیاف) در ۸ مارس ۲۰۱۶. دریافتشده در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۳.
- ↑ [http://majlestv.ir/-/محسنی-ثانی-محمدرضا[پیوند مرده]
- ↑ «تعیین آقای محمدرضا محسنی ثانی به عنوان استاندار استان لرستان». بایگانیشده از اصلی در ۸ مارس ۲۰۱۶. دریافتشده در ۴ ژانویه ۲۰۱۶.
- ↑ «متهمان اقتصادی با سوابق سیاسی». رادیو فردا. بایگانیشده از اصلی در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۹. دریافتشده در ۲۰۱۹-۱۲-۱۹.
- ↑ «۱۹ متهم پدیده شاندیز به بیش از ۱۵۰ سال حبس محکوم شدند». بیبیسی. ۲۰۱۹-۰۷-۲۷. دریافتشده در ۲۰۱۹-۱۲-۱۹.
- ↑ Boroujerdi and Rahimkhani, Postrevolutionary Iran, 605.
منابع
ویرایش- وب سایت رسمی محمد رضا محسنی ثانی
- خانه ملت
- https://web.archive.org/web/20160129221111/http://www.mohseni-mr.com/
- http://rc.majlis.ir/fa/parliament_member/show/701926
- Boroujerdi, Mehrzad; Rahimkhani, Kourosh (2018). Postrevolutionary Iran: A Political Handbook (به انگلیسی). Syracuse University Press.