خورش قیمه
خورش قِیمه یا خورش لپه از غذاهای آشپزی ایرانی است. این خورش در میان ایرانیها و عراقیها غذایی پرطرفدار است و برای پخت آن از رب گوجه فرنگی و پیاز سرخ شده، لپه، گوشت قرمز، سیب زمینی سرخ شده به همراه لیموی خشک (لیمو عمانی) به عنوان طعمدهنده استفاده میشود. ادویهای که معمولاً در اواخر زمان طبخ به آن اضافه میشود دارچین است، برای دادن عطر ویژه به آن مقداری هل و گلاب میتوان اضافه کرد. این خورش به همراه پلو سرو میشود.
![]() قیمه | |
گونه | خورش، قیمه |
---|---|
بخش | ناهار، شام |
خاستگاه | ![]() |
منطقه | سراسر ایران |
خوراک ملی وابسته | ایران |
دمای سرو | گرم |
مواد اصلی | لپه، گوشت، پیاز، سیب زمینی، لیمو |
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/2/27/Gheymeh_Stew.jpg/220px-Gheymeh_Stew.jpg)
همچنین در برخی مناسبتهای مذهبی در کشور ایران مثل محرم نیز به عنوان نذری تهیه و توزیع میشود. این غذا در انواع مختلفی از جمله قیمه نثار، قیمه بادمجان، قیمه مرغ، قیمه علاچی و … طبخ میشود.
تاریخچه
ویرایشقدمت این خوراک به درستی مشخص نیست. بنابر فرهنگ دهخدا واژه قیمه از ترکی به معنای گوشت تکه شده ریشه گرفتهاست.[۱] شاردن که در دوره صفوی به ایران سفر کرده است از این خورش نام میبرد. همچنین نادر میرزا قاجار آن را شاهنشاه خورش و مربوط به دوره ساسانی میداند.[۲][۳]
نگارخانه
ویرایشجستارهای وابسته
ویرایش- قیمهنثار
- قیمه علاچی
- قیمه سیستانی
- قیمه بادمجان
منابع
ویرایش- ↑ قیمه > لغت نامه دهخدا [۱]
- ↑ «تاریخچه شاهنشاه خورشها، خورش قیمه». gheyme.com.
- ↑ «خورش قیمه و تاریخچه آن». saat24.news.
- نجاتی، فروغ، هنر آشپزی ایرانی، تهران: خشایار، ۱۳۷۴.
- علیاکبری، مهین، هنر آشپزی بهارک، تهران: هدیه، ۱۳۶۲.
- دستور پخت خورش قیمه
- گورمند