شنعار
شینار (/ˈʃaɪnɑːr/؛ عبری שִׁנְעָר Šinʿar، Septuagint Σεννααρ Sennaar) در کتاب مقدس عبری منطقه جنوبی بین النهرین است.
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/7/74/Mesopotamia_in_2nd_millennium_BC.svg/220px-Mesopotamia_in_2nd_millennium_BC.svg.png)
کتاب مقدس عبری
ویرایشنام Šinʿar هشت بار در کتاب مقدس عبری وجود دارد که از آن به عنوان بابل یاد میکند.[۱] از توصیفاتی که برای وصف این شهر بیان شده، میشود چنین برداشت کرد که شینار بابل / بابل (در شمال بابل) و اِرِچ / اوروک (در جنوب بابل) است. چنانکه در کتاب پیدایش ۱۰:۱۰ آمده، آغاز پادشاهی نمرود «بابل [بابل] و اِرِچ [ اوروک ] و اکاد و کلنه» در سرزمین شینار بودهاست. در آیه ۱۱: ۲ آمدهاست که شینار دشتی را که پس از طغیان نوح به محل ساخت برج بابل تبدیل شده بود را در تسلط خود داشت. پس از سیل، پسران شم، هام و یافث ابتدا در ارتفاعات ارمنستان اقامت گزیدند و سپس به شینار مهاجرت کردند.[۲]
در پیدایش ۱۴: ۱٬۹، پادشاه امرفل بر شینار حکومت میکند.
منابع
ویرایش- ↑ "SHINAR - JewishEncyclopedia.com". www.jewishencyclopedia.com.
- ↑ Vuibert, Ancient History, 25.