فرهنگ ترکی-ایرانی
(تغییرمسیر از سنت ترکی-ایرانی)
این مقاله میتواند با ترجمهٔ متن از مقالهٔ متناظر در انگلیسی گسترش یابد. برای مشاهدهٔ دستورالعملهای مهم ترجمه روی [گسترش] کلیک کنید.
|
فرهنگ ترکی-ایرانی یا سنت ترکی-ایرانی[۱] ترکیبی فرهنگی در قرن نهم و دهم میلادی در خراسان بزرگ و فرارود بود که امروزه شامل افغانستان، ایران، ازبکستان، ترکمنستان، تاجیکستان، مناطق جزئی قرقیزستان و قزاقستان است. ایرانی بودن این ترکیب فرهنگی از وابستگی زبانی و تمدنی آن به ایران ریشه میگرفت و از آن لحاظ ترکی بود که برای نسلهای متمادی تحت حمایت حاکمان ترک تبار قرار داشت.
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/b/b7/Karte_Map_Chorasan-Transoxanien-Choresmien.png/300px-Karte_Map_Chorasan-Transoxanien-Choresmien.png)
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/9/9c/Gaykhatu_Farman.jpg/100px-Gaykhatu_Farman.jpg)
ریشه
ویرایشفرهنگ ترکی-ایرانی یکی از شاخههای فرهنگ اسلامی است. دیدگاه نخبگان و طبقه حاکم مسلمان نسبت به مفاهیمی همچون تقوا، ثبات و برتری بیشترین تأثیر را بر جهتگیری فرهنگی و اجتماعی این نوع فرهنگ داشت.
جستارهای وابسته
ویرایشمنابع
ویرایش- ↑ Robert L. Canfield, Turko-Persia in historical perspective , Cambridge University Press, 1991