رودیارد کیپلینگ
جوزف رادیرد کیپلینگ (به انگلیسی: Joseph Rudyard Kipling) (زاده ۳۰ دسامبر ۱۸۶۵ – درگذشته ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۳۶) نویسنده، داستاننویس، رماننویس و خبرنگار بریتانیایی برنده جایزه ادبی نوبل در سال ۱۹۰۷ بود.[۱] وی به دلیل اشعار، داستانهای کوتاه و رمانهایش به دریافت این جایزه، نایل گردید.[۲] یکی از معروفترین فیلمهای جان هیوستون یعنی مردی که میخواست سلطان باشد بر اساس داستان رودیارد کیپلینگ ساخته شد.
Rudyard Kipling رودیارد کیپلینگ | |
---|---|
![]() در سال ۱۸۹۵ | |
نام اصلی | جوزف رادیرد کیپلینگ |
زاده | ۳۰ دسامبر ۱۸۶۵ بمبئی، هند بریتانیا |
درگذشته | ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۳۶ (۷۰ سال) بیمارستان میدلسکس، لندن، انگلستان، بریتانیا |
آرامگاه | کلیسای وست مینستر |
پیشه | داستاننویس داستانهای کوتاه، رماننویس و خبرنگار |
ملیت | ![]() |
کتابها | کتاب جنگل و کتاب دوم جنگل مسئولیت انسان سفید |
همسر(ها) | کارولاین استار بالستیر (۱۸۶۲ تا ۱۹۳۹) (ازدواج در سال ۱۸۹۲) |
فرزند(ان) | ۳ |
امضا | ![]() |
جوایز
|
زندگی و تحصیل
ویرایشجوزف رادیرد کیپلینگ ۳۰ دسامبر ۱۸۶۵ در بمبئی در هند چشم به جهان گشود.[۳] پدرش فرزند یک کشیش بود و پیش از تولد جوزف به تدریس رشته «حجاری در معماری» در دانشگاه بمبئی گمارده شده بود.[۴] مادر «آلیس» زنی سرزنده و خوش ذوقبود.[۵][۶] کیپلینگ ۵ ساله بود که خواندن میدانست. در ۱۸۷۱ به انگلستان برده شد تا تحصیل در مدرسه را آغاز کند.[۷] در آنجا به کاپیتانی پیر و بازنشسته و بدخلق و متعصب داده شد تا روی کشتی او به تحصیل ابتدایی بپردازد. کاپیتان و همسرش مدت شش سال تمام چنان با کیپلینگ بدرفتاری کردند که او همیشه آرزو داشت از پیش آنها بگریزد.[۸] او در این دوره، اغلب از بیماری رنج میکشید. در داستان «بع بع گوسفندان سیاه» که براساس همین رنجها شکل گرفته میگوید: «وقتی لبهای جوانی مزه تلخ آبهای تنفر و ظن و بدگمانی را عمیقاً چشیدهاند، تمام عشق جهان هم نمیتواند این تلخ مزگی را کاملاً از بین ببرد.»[۹]
پس از این دوران پرعذاب، نوبت به دوره خوش زندگی در کنار پدر و مادرش رسید و پس از آن در کالج نیروهای متحد انگلستان در وستوارد هو در دون ثبت نام کرد. اما این کالج بر او خوش نیامد و همین باعث شد تا تحصیل را برای همیشه رها سازد.[۱۰]
او در ۱۸۹۲ با دختر یک نویسنده آمریکایی به نام «کارولاین استار بالستیر» ازدواج کرد[۱۱] و ماه عسل را در ژاپن گذراند.[۱۲] اما به علت برخی مشکلات خانوادگی ساکن ورمانت آمریکا شد.[۱۳] چند سال بعد در اقامت کوتاهی در آمریکا دختر شش سالهاش را از دست داد و همین باعث انزواء و گوشهنشینی او شد.[۱۴]
نویسندگی
ویرایشآغاز و سرشناسی
ویرایشاز سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۹ به روزنامهنگاری در لاهور پرداخت.[۱۵] در آنجا سرودن شعر را آغاز کرد و تصنیفهای اداری را منتشر و کمکم به داستاننویسی گرایش پیدا کرد. او در ۱۸۸۶ هفت جلد کتاب منتشر کرد. در ۱۸۸۹ مسافرتی به دور دنیا را آغاز و تجربیات خود را در کتاب از «دریا به دریا» نوشت. ناشران نیویورک و لندن تمایلی به چاپ آثار او نشان نمیدادند. تا سرانجام ویلیام ارنست هنلی به شیوه نو و زنده کیپلینگ در سرودن شعر پی برد و از طریق همین فرد در انگلستان معرفی شد. کتاب جنگل (که بعدها در سال ۱۹۶۷ پویانمایی آن توسط شرکت والت دیزنی ساخته شد) و کتاب دوم جنگل شهرت و جوایز بسیاری را برای او به ارمغان آوردند. با اقامت در یکی از مناطق ییلاقی انگلستان بهترین آثارش را نوشت.[۱۶]
دوران ناامیدی
ویرایشاو با داشتن شهرت بسیار زندگی در کنار خانواده را ترجیح میداد. با آغاز جنگ جهانی اول خانواده او به شکل غمانگیزی از هم پاشید. تنها پسرش در ۱۸ سالگی در حین نبرد دوم لو کشته شد.[۱۷] پس از این ماجرا «تلخی» عنصر بارز آثارش شد. در سروده پس از این زمان، او فاجعهای عظیم را پیشبینی میکند. در داستانهای «مجموعه موجودات» (۱۹۱۷) «وامها و اعتبارها» (۱۹۲۶)، و «مرزها و تازهها» (۱۹۳۲) آرزوهای درهم شکسته و نومیدی را به تصویر میکشد. او حتی در خود زندگینامهاش با عنوان «چیزی از خودم» سکوت عمیقی اختیار کرده و آن را به صورتی تفکربرانگیز بیان میکند.[نیازمند منبع]
دیگر نوشتهها
ویرایشنوشتههای کیپلینگ تأثیری بسزا بر مردم بریتانیا داشتند. او در اشعار حماسی خود از وطن دوستی، محبت، مهرورزی و عطوفت به دیگران را به زبانی ساده و بس روان ستایش میکرد. داستانهای کوتاه او بسیار نغز و دلکش بودند. او در آثارش بارها از مردم و فرهنگ هندوستان استفاده کرده است.[نیازمند منبع]
آرای منتقدان دربارهٔ آثار او متفاوت است. اما نمیتوان بیان صادقانه، گاه طنزآمیز و گاه حماسی وی را زیر سؤال برد. از میان رمانهای او میتوان به کیم اشاره کرد که بافتی بسیار منسجم داشته و با دیگر رمانهای او تفاوتهای اساسی دارد. او جمعاً سه کتاب منظوم نوشت که از آن میان، کتاب «هفت دریا» به بسیاری از زبانها ترجمه شده است.[۱۲] داستانهای کوتاه او مشتمل بر پنج کتاب است. به اینها باید خود زندگینامهاش و کتاب تاریخی را که دربارهٔ سربازان لندنی نوشته است اضافه کرد که بالغ بر ۳۵ جلد میشود.
نوبل ادبیات
ویرایشوی در ۴۱ سالگی و در سال ۱۹۰۷ برنده جایزه نوبل ادبیات شد.[۱۸] او تا به امروز جوانترین برنده جایزه نوبل ادبیات است. آکادمی سوئد علت انتخاب وی را «قدرت مشاهده و تخیل پیشرو و اثر به اوج رسیده مفاهیم و هنر توصیف که وجه بارز آفرینشهای این نویسنده برجسته است» ذکر کرد.[۲] همان سال دانشگاههای دورام و آکسفورد و سال بعد دانشگاه کمبریج به وی درجات افتخاری اهدا کردند.
درگذشت
ویرایشجوزف رادیارد کیپلینگ، نویسنده معروف بریتانیایی که بیشتر به خاطر آثاری چون "جنگل کتاب" و "اگر" شناخته میشود، در تاریخ 18 ژانویه 1936 درگذشت.
علت مرگ وی به دلیل بیماری ذات الریه بود که در نهایت منجر به فوت او در سن 70 سالگی شد.
ذات الریه، که یک عفونت ریوی است، در آن زمان به دلیل نبود درمانهای موثر و پیشرفته پزشکی، بسیار کشنده بود و اغلب منجر به مرگ میشد.
کیپلینگ همچنین در سالهای آخر عمر خود با مشکلات بهداشتی دیگری نیز دست و پنجه نرم میکرد، اما ذات الریه علت اصلی مرگ او بود.[۱۹] او پس از انجام تشییع جنازهای ملی در کلیسای وستمینستر به خاک سپرده شد.[۲۰]
نوشتهها
ویرایشتاکنون حدود ۳۵ کتاب از وی منتشر شده است:
- از دریا به دریا
- کتاب جنگل
- کتاب دوم جنگل
- مجموعه موجودات
- وامها و اعتبارها
- مرزها و تازهها
- چیزی از خودم
- کیم (۱۹۰۱)
- هفت دریا
- پاک آو پوکز هیل
- مسئولیت انسان سفید (۱۸۹۹)
جستارهای وابسته
ویرایشمنابع
ویرایش- ↑ Alfred Nobel Foundation. "Who is the youngest ever to receive a Nobel Prize, and who is the oldest?". Nobelprize.com. p. 409. Archived from the original on 25 September 2006. Retrieved 30 September 2006.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ "Nobel Prize in Literature 1907 – presentation Speech". Nobelprize.org.
- ↑ Flanders, Judith. (2005). A Circle of Sisters: Alice Kipling, Georgiana Burne-Jones, Agnes Poynter, and Louisa Baldwin. W.W. Norton and Company, New York. شابک ۰−۳۹۳−۰۵۲۱۰−۹
- ↑ Carrington, C.E. (Charles Edmund). (1955). Rudyard Kipling: His Life and Work. Macmillan & Co.
- ↑ "My Rival" 1885 بایگانیشده در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine. Notes edited by John Radcliffe. kiplingsociety.co.uk
- ↑ Rutherford, Andrew (1987). General Preface to the Editions of Rudyard Kipling, in "Puck of Pook's Hill and Rewards and Fairies", by Rudyard Kipling. Oxford University Press. شابک ۰−۱۹−۲۸۲۵۷۵−۵
- ↑ Kipling, Rudyard (1935). "Something of Myself". Archived from the original on 23 February 2014. Retrieved 6 September 2008.
- ↑ Pinney, Thomas (1995). "A Very Young Person, Notes on the text". Cambridge University Press. Archived from the original on 20 May 2013. Retrieved 6 March 2012.
- ↑ Kipling, Rudyard (1935). "Something of Myself". Archived from the original on 23 February 2014. Retrieved 6 September 2008.
- ↑ Carpenter, Humphrey and Prichard, Mari. (1984). Oxford Companion to Children's Literature. Oxford University Press. pp. 296–297. شابک ۰۱۹۲۱۱۵۸۲۰.
- ↑ Coates, John D. (1997). The Day's Work: Kipling and the Idea of Sacrifice. Fairleigh University Press. p. 130. شابک ۰۸۳۸۶۳۷۵۴X.
- ↑ ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ David Gilmour (11 June 2003). "The long recessional: the imperial life of Rudyard Kipling". ISBN 9781466830004 (به انگلیسی).
- ↑ Kipling, Rudyard (1935). "Something of Myself". Archived from the original on 23 February 2014. Retrieved 6 September 2008.
- ↑ "Writers History – Kipling Rudyard". writershistory.com. Archived from the original on 25 April 2015.
- ↑ Kaplan, Robert D. (1989) Lahore as Kipling Knew It. The New York Times. Retrieved 9 March 2008
- ↑ Gilmour, David (2003). The Long Recessional: the Imperial Life of Rudyard Kipling. Pimlico. ISBN 0-7126-6518-8.
- ↑ Bilsing, Tracey (Summer 2000). "The Process of Manufacture of Rudyard Kipling's Private Propaganda" (PDF). War Literature and the Arts. Archived from the original (PDF) on 2 April 2015. Retrieved 15 August 2013.
- ↑ Alfred Nobel Foundation. "Who is the youngest ever to receive a Nobel Prize, and who is the oldest?". Nobelprize.com. p. 409. Archived from the original on 25 September 2006. Retrieved 30 September 2006.
- ↑ "Pneumonia". www.hopkinsmedicine.org (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-12.
- ↑ "History – Rudyard Kipling". Westminster abbey.org.