دبیت
دَبیت پارچهای نخی، کلفت و محکم و بادوام و نسبتاً ضخیم است که بیشتر برای آستر لباس و رویهٔ لحاف و در ایران همچنین برای شلوارهای بختیاری استفاده میشود.
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/0/06/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4_%D8%A8%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C.jpg/220px-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4_%D8%A8%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C.jpg)
دبیت معمولاً رنگ تیره قهوهای یا مشکی دارد و نوع علی اکبری آن از همه مرغوب تر بود. مرغوبیت این پارچه به خاطر رنگ ثابت و نرمی آن میباشد.
حاج علی اکبر تاجر یزدی که بعدها نام خانوادگی شرکاء را برگزید از تجار بازار تهران حدودسالهای ۱۲۷۰ تا ۱۳۱۰ هجری شمسی بود که دبیت را به کارخانههای دبیتبافی سفارش میداد و در تجارت آن نقش مهمی داشت.[۱]
برای دوخت شلوار دبیت دست کم نیاز به دو و نیم متر پارچه مشکی اعلا میباشد.
پانویس
ویرایشمنابع
ویرایش- هدایت، صادق، توپ مرواری، مقدمه، تصحیح و توضیح: محمد جعفر محجوب، استکهلم: انتشارات آرش، ۱۳۶۹/۱۹۹۰. شابک: ۹۱۸۷۵۲۸۲۱۵. ص۱۴۴