خسروآباد (آبادان)
خُسروآباد روستا و بندر کوچکی در کرانه اروندرود در استان خوزستان ایران. شهر خسروآباد در شهرستان آبادان قرار دارد. این بندر بعد از بندر آبادان و در ۲۱ کیلومتری آن بهوجود آمده.[۱]
خسروآباد | |
---|---|
روستا | |
![]() | |
مختصات: ۳۰°۱۰′۲۱″شمالی ۴۸°۲۵′۱۴″شرقی / ۳۰٫۱۷۲۵°شمالی ۴۸٫۴۲۰۶°شرقی | |
کشور | ایران |
استان | خوزستان |
شهرستان | آبادان |
بخش | اروندکنار |
دهستان | خسروآباد |
جمعیت | ۱۰۹ |
هوای خسروآباد گرمسیر و مرطوب و محصول عمده روستاهای آن خرما و مختصری یونجه است . شغل عمده مردان ماهیگیری و پرورش نخل و کارگری در شرکت نفت می باشد. روستای پیرامون خسروآباد، روستای نقشه حیر ، شهله توامر و شهله حاجیحسین نام دارند. ساکنان بومی آن از طایفه دریس آل بومعروف و نجاح هستند.[۲]
در جنوب خسروآباد و در انتهای جزیره آبادان، شهر اروندکنار واقع شدهاست.[۱]
جمعیت
ویرایشاین روستا در دهستان مینوبار قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۵۰ خانوار) شامل ۶۱ مرد و ۴۸ زن بودهاست.[۳]
تاریخچه
ویرایششرکت نفت ایران و انگلیس، در سال ۱۳۱۶ خورشیدی این بندر را بنیاد کرد.[۴] و میان سالهای ۱۳۱۵ تا ۱۳۱۷ خورشیدی ساختمانهای بسیار، و همچنین چند اسکله و انبار نفت و گاز در آنجا ساخته شد.[۱]
بندر خسروآباد تا سال ۱۳۳۰ برای صدور نفت استفاده میشد و ماهانه حدود ۲۰ کشتی در آنجا بارگیری میکردند. دولت وقت عراق مدعی بود که آبهای پیرامون خسروآباد متعلق به آن کشور است و برای گذر کشتیها به خسروآباد مزاحمتهایی ایجاد میکرد. این مسئله مورد اختلاف ایران و عراق باقیماند.[۴]
لولههای نفتی پیش از این از آبادان به خسروآباد میرفت که پس از خلع ید از شرکت نفت ایران و انگلیس، این لولهها برچیده شد. پس از ملی شدن صنعت نفت، خسروآباد مورد استفاده یگانهای نیروی دریایی و گارد گمرک ایران قرار گرفت.[۴]
نظامیان آمریکایی در عراق، در سال ۱۳۸۵ در کرانه روبروی خسروآباد یک فرودگاه بالگرد ساختند.[۵]
منابع
ویرایش- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ سلطانی، سلطانعلی، بیست و هشت گفتار در باب فرهنگ و مردم ایران، تهران ۱۳۸۱، ص۲۸۸.
- ↑ لغتنامه دهخدا به نقل از فرهنگ جغرافیائی ایران ج۶.
- ↑ «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». دریافتشده در ۲۰۱۷-۰۸-۳۰.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ جعفری ولدانی، اصغر، بررسی تاریخی اختلافات مرزی ایران و عراق، تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی، وابسته به وزارت امور خارجهٔ جمهور اسلامی ایران، ۱۳۷۰، ص۲۶۳
- ↑ «بازتاب». بایگانیشده از اصلی در ۳ دسامبر ۲۰۰۸. دریافتشده در ۳ دسامبر ۲۰۰۷.