کالوین کولیج
جان کالوین کولیج (به انگلیسی: Calvin Coolidge) ;/ˈkuːlɪdʒ/ (۴ ژوئیه ۱۸۷۲ – ۵ ژانویه ۱۹۳۳) سیامین رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۲۹–۱۹۲۳) بود.
کالوین کولیج | |
---|---|
![]() کولیج در ۱۹۱۹ | |
سیامین رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا | |
دوره مسئولیت ۲ اوت ۱۹۲۳ – ۴ مارس ۱۹۲۹ | |
معاون رئیسجمهور | نداشت (۱۹۲۳–۱۹۲۵)[الف] چارلز گیتس دویز (۱۹۲۵–۱۹۲۹) |
پس از | وارن جی. هاردینگ |
پیش از | هربرت هوور |
۲۹مین معاون رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا | |
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۹۲۱ – ۲ اوت ۱۹۲۳ | |
رئیسجمهور | وارن جی. هاردینگ |
پس از | توماس آر. مارشال |
پیش از | چارلز گیتس دویز |
۴۸مین فرماندار ماساچوست | |
دوره مسئولیت ۲ ژانویه ۱۹۱۹ – ۶ ژانویه ۱۹۲۱ | |
معاون | چنینگ اچ کاکس |
پس از | ساومئل دبلیو مک کال |
پیش از | چنینگ اچ کاکس |
۴۶مین معاون فرماندار ماساچوست | |
دوره مسئولیت ۶ ژانویه ۱۹۱۶ – ۲ ژانویه ۱۹۱۹ | |
فرماندار | ساوئل دبلیو مک کال |
پس از | گرفتن دی کاشینگ |
پیش از | چنینگ اچ کاکس |
رئیس سنای ماساچوست | |
دوره مسئولیت ۱۹۱۴ – ۱۹۱۵ | |
پس از | لوی اچ گرینوود |
پیش از | هنری گوردون ولز |
عضو سنای ماساچوست | |
دوره مسئولیت ۱۹۱۲ – ۱۹۱۵ | |
پس از | آلن تی تریدوی |
پیش از | جان بی هاول |
شهردار نورتهامپتون، ماساچوست | |
دوره مسئولیت ۱۹۱۰ – ۱۹۱۱ | |
پس از | جیمز دبلیو اوبراین |
پیش از | ویلیام فیکر |
عضو مجلس نمایندگان ماساچوست | |
دوره مسئولیت ۱۹۰۷ – ۱۹۰۸ | |
پس از | موزز ام بست |
پیش از | چارلز ای مونتگمری |
اطلاعات شخصی | |
زاده | جان کالوین کولیج جونیورJohn Calvin Coolidge Jr. ۴ ژوئیهٔ ۱۸۷۲ پلیموث ناتچ ورمونت، ورمانت، ایالات متحده آمریکا |
درگذشته | ۵ ژانویهٔ ۱۹۳۳ (۶۰ سال) نورتهامپتون، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا |
آرامگاه | گورستان پلیموث ناتچ |
حزب سیاسی | حزب جمهوریخواه |
همسر(ان) | گریس کولیج (ا. ۱۹۰۵) |
فرزندان | جان کالوین |
والدین |
|
محل تحصیل | کالج آمهرست |
تخصص | حقوقدان |
امضا | ![]() |
کولیج که وکیلی جمهوریخواه و اهل ورمانت بود، در سلسله مراتب سیاست ایالتی ماساچوست ترقی کرد و نهایتاً فرماندار آن ایالت شد. مدیریت اعتصاب پلیس بوستون در سال ۱۹۱۹ از سوی او، توجه ملی را به سوی او جلب کرد و باعث شد او به عنوان مرد اقدامهای قاطع مشهور شود. اندک زمانی بعد، او در سال ۱۹۲۰ به عنوان ۲۹مین معاون رئیسجمهور برگزیده شد و پس از مرگ ناگهانی وارن جی. هاردینگ در سال ۱۹۲۳ به ریاست جمهوری رسید. او که در سال ۱۹۲۴ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید، به عنوان یک محافظهکار حامی دولت کوچک و نیز شخصی که علیرغم حس طنز خوبش بسیار کم حرف میزده مشهور شد.
کولیج اعتماد عمومی به کاخ سفید را پس از رسواییهای سلف خود بازگرداند، و با محبوبیت قابل توجهی این منصب را ترک کرد. آن طور که یک زندگینامهنویس کولیج بیان کرده، «او روح و امیدهای طبقه متوسط را تجسم بخشید، توانست آمال آنان را درک کرده و نظر آنها را بیان کند. این که او روح متوسط را نمایندگی کرد قانع کنندهترین برهان بر قوت اوست.» بازنشستگی کولیج نسبتاً کوتاه بود و او در سن ۶۰ سالگی در سال ۱۹۳۳، کمتر از دو ماه پیش از این که جانشین مستقیمش، هربرت هوور، منصب را ترک کند درگذشت. او چهارمین رئیسجمهور از پنج رئیسجمهوری است که در دورهٔ جانشین مستقیمشان درگذشتهاند. برخی بعدتر از کولیج به عنوان بخشی از نارضایتی عمومی از دولت لسه فر انتقاد کردند. در دورهٔ دولت رونالد ریگان محبوبیت او دچار تحولی مجدد شد، ولی ارزیابی نهایی از ریاست جمهوری او بین کسانی که کاهش اندازهٔ برنامههای دولتی توسط او را تأیید میکنند و آنانی که معتقدند دولت فدرال باید بیشتر در تنظیم و کنترل کردن اقتصاد درگیر باشد، دودسته است.
یادبودها
ویرایشنگارخانه
ویرایش-
کولیج و واشنگتن بر روی نیم دلاری یادبود صد و پنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا
-
کولیج بر روی یک تمبر پستی ۱۹۳۸
-
قالی یتیمان ارمنی که در سال ۱۹۲۵ میلادی، به نشانه قدردانی از حمایتهایش در زمینه کمکرسانی به قربانیان نسلکشی ارمنیها به جان کولیج اهدا شد.[۱]
پانویس
ویرایش- ↑ حکایت فرشهایی که یتیمان ارمنی بافتند، بیبیسی فارسی
- ↑ Coolidge was Vice President under وارن جی. هاردینگ and became President upon Harding's death on August 2, 1923. As this was prior to the adoption of the متمم بیست و پنجم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا in 1967, a vacancy in the office of Vice President was not filled until the next ensuing election and inauguration.