بازداشت موقت
بازداشت یا بازداشت موقت یکی از شدیدترین تصمیمهای مراجع کیفری برای متهم است. این تصمیم قبل از قضاوت دادگاه و بدون اثبات جرمِ متهم صورت میگیرد. در واقع، بازداشت بر اساس ادعای ثابت نشده صورت میگیرد. در بازداشت موقت آزادی متهم گرفته میشود و او را در مکانی که از حقوق و آزادیهای متعارف برخوردار نباشد، حبس میکنند.[۲]
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/2/29/El_Chapo_in_U.S._1.jpg/220px-El_Chapo_in_U.S._1.jpg)
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/7/77/Unsentenced_detainees_as_a_proportion_of_overall_prison_population%2C_OWID.svg/220px-Unsentenced_detainees_as_a_proportion_of_overall_prison_population%2C_OWID.svg.png)
کارکرد اصلی آن، جلوگیری از خطرات احتمالیِ ناشی از آزادی متهم و فرار او است و از این نظر، کارکردی مشابه صدور قرار وثیقه، کفالت یا ممنوعیت خروج متهم از حوزه قضایی یا خروج از کشور دارد.[۲]
جستارهای وابسته
ویرایشپانویس
ویرایش- ↑ "Unsentenced detainees as a proportion of overall prison population". Our World in Data. Retrieved 6 March 2020.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ «بازداشت موقت و عواقب آن». محمدعلی دادخواه. ۲ خرداد ۱۳۸۷. بایگانیشده از اصلی در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۰. دریافتشده در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۸.