ادریس یکم، پادشاه مراکش
اِدریس اوّل (نام کامل:ادریس بن عبدالله ابن حسن مثنی ابن حسن ابن علی بن ابی طالب) (۱۲۷–۱۷۷ قمری)، مؤسس سلسلهٔ ادریسیان در مراکش و بخشی از الجزایر است.
ادریس یکم، پادشاه مراکش | |
---|---|
سلسله ادریسیان در بین سالهای ۷۸۸ و ۹۸۵ میلادی | |
نخستین امیر ادریسی مراکش | |
سلطنت | ۷۸۸ تا ۷۹۱ |
پیشین | تاسیس پادشاهی مراکش |
جانشین | ادریس دوم ادریسی |
درگذشته | ۷۹۱ میلادی |
همسر(ان) | کنزهالورابیه احتکام ابواحکی |
فرزند(ان) | ادریس دوم ادریسی |
پدر | عبدالله محض |
مادر | عاتکه بنت عبدالملک |
![](http://up.wiki.x.io/wikipedia/commons/thumb/a/ae/Moulay_Idriss_082003.jpg/220px-Moulay_Idriss_082003.jpg)
گمان میرود که ادریس اول بنای شهر فاس را آغاز کردهاست. این شهر، مهاجران اسپانیایی مسلمان و افریقیه را جذب کرد و شهری پرجمعیت گشت و پایتخت ادریسیان شد. دوره فرمانروایی ادریسیان از جهت گسترش فرهنگ اسلامی در میان قبایل تازه مسلمان شده بربر مهم است.[۱]
ادریس برادر محمد نفس زکیه است که پس از همکاری با حسین فخّی و شکست قیام فخ، به «مغرب دور» گریخت و در سال ۱۷۲ پس از دعوت و بیعت قبایل آن منطقه، دولت خود را تأسیس کرد. در مورد دعوت ادریس آوردهاند که او در یک مرحله داعیِ برادرش محمد نفس زکیه و در مرحله بعد داعیِ حسین فخّی و در مرحله سوم داعیِ برادر دیگرش یحیی بود، و در نهایت وقتی خبرِ سرانجامِ کارِ یحیی به او رسید، دعوت به خود کرد و برای تأسیس دولت به «طنجه» رفت و پایهگذار اولین دولت مراکش شد. ادریس پس از چند سال حکومت در سال ۱۷۷ با دسیسه خلیفه در عباسیان هارون الرشید مسموم شد و کشته شد. پس از او، فرزندش ادریس بن ادریس (متولد ۱۷۵–۲۱۴ قمری) و سپس محمد بن ادریس بن ادریس و از آن پس دیگر نوادگان ادریس یکی پس از دیگری در مغرب حکومت کردند؛ ادریسیان تا سال ۳۷۵ قمری حکومت داشتند.[۲]
پانویس
ویرایش- ↑ کلیفورد ادموند بوسورث (۱۳۷۱)، سلسلههای اسلامی، ترجمهٔ فریدون بدرهای، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی (پژوهشگاه)
- ↑ ادریسیان - گفتگوی دینی